Strona główna
Doskonałe narzędzie pracy dla wszystkich zainteresowanych prawnymi aspektami funkcjonowania oświaty.
Nowości w programie
więcej
"Za rzadko się cieszymy, za rzadko świętujemy i w ogóle za rzadko mamy poczucie sukcesu. Czas na zmiany. Gdybym mogła wybrać jedną, jedyną nową rzecz, którą warto wprowadzić do szkoły, to byłoby to poczucie humoru, dowcip i radość."
Irena Dzierzgowska
Księga Wspomnień
Księga Wspomnień
Prenumerata
- Od Redakcji
- Dyrektor zarządzający
- Miękka strona zarządzania
- Polityka edukacyjna
- Samorząd oświacie przychylny
- Edukacja na świecie
- Co wynika z badań
- Uwarunkowania prawne
- Pracownia pedagogiczna
- Dyrektor Przedszkola
- Forum "Dyrektora Szkoły"
- Wywiad
- Rozmaitości
- Spis treści
- Felieton
- Niezbędnik Dyrektora Szkoły
- Inne dodatki tematyczne
- Do czytelników
- W hołdzie Irenie
- Reportaż
- Rejestr aktów prawnych
- Kto za co odpowiada...
- Zadania dyrektora
- Alfabet reformy
- Spis treści CD
- Nauczyciel – promotor szkoły
- XI KKDS
- Debaty
- Niezbędnik Dyrektora Przedszkola
- Konkurs
- Vademecum Dyrektora Szkoły
- Szkolny system ewaluacji wewnętrznej
- „Programy wspierania talentów” - 05/2010
- „Zarządzanie talentami w szkole” - 03/2010
- "Przed Szkołą" 02/2010 Niezbędnik Dyrektora Przedszkola
- Innowacyjne zarządzanie szkołą - 1/2010
- Ewaluacja wewnętrzna w szkole. Procedury i narzędzia 12/2009
- Praktyka reformy 8/2009
- Niezbędnik Dyrektora Szkoły „Małe Dziecko” 6/2009
- Nadzór Dyrektora Szkoły
- Niezbędnik Dyrektora - Edukacja w Europie
- Niezbędnik dyrektora - Fundusze Unii Europejskiej. Jak je zdobyć i mądrze wykorzystać?
- Niezbędnik dyrektora - Rady Pedagogiczne
- Niezbędnik dyrektora
- Fundusze unijne dla oświaty - nowe rozdanie
- Stowarzyszenia w oświacie
- Jak sobie radzić w trudnych sytuacjach w szkole?
- Niezbędnik Dyrektora Przedszkola
- Niezbędnik Dyrektora - Sekretariat w szkole
- Niezbędnik Dyrektora - Małe dziecko
- „PRZED SZKOŁĄ – Poradnik Dyrektora Przedszkola”
- Plakatowy kalendarz ścienny roku szkolnego 2010/2011
- „Nowe technologie w szkole. Wizualizacja i interaktywność”
- Szczecińska szkoła! Samorząd oświacie przychylny
- Gdyńską edukację inspirują wyzwania! Samorząd oświacie przychylny
- Kalendarz "Dyrektora Szkoły" na rok szkolny 2009/2010
- "Innowacje w edukacji" - Dodatek tematyczny do miesięcznika
- Plakatowy kalendarz ścienny roku szkolnego 2009/2010
- Dodatek – Wycieczki nie tylko szkolne – wiosna 2009
- Terminarz
- Wyposażenie szkół
- Wycieczki Szkolne - jesień 2008
- Samorząd oświacie przychylny - Warszawa miastem edukacji
- Wycieczki szkolne
Patron serwisu
Doskonałe narzędzie pracy dla wszystkich zainteresowanych prawnymi aspektami funkcjonowania oświaty.
Nowości w programie
więcej
Polecamy szkolenie
Polecamy
Bezpłatny Newsletter Prawa Oświatowego. Możesz zamówić bezpłatny przegląd aktualności na swojego e-maila, zawierający zmiany w prawie, orzeczenia sądów, najważniejsze doniesienia prasowe. Wypełnij formularz rejestracyjny.
Polecamy czasopismo
Lektury obowiązkowe
|
|
|
|
|
|
||
 |
||
.jpg)
|
|
|
|
|
|
||
|
||
|
||
|
|
||
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
||
|
|
|
|
|
|
||
|
||
 |
|
|
 |
||
|
||
.jpg) |
|
|
|
||
|
||
.jpg) |
|
|
|
||
|
||
 |
|
|
|
||
|
||
 |
|
|
|
||
|
||
 |
|
|
|
||
|
||
 |
|
|
|
||
|
||
 |
|
|
|
||
|
||
 |
|
|
|
||
|
||
RECENZJA
Małgorzata Nowak
Dyscyplina, czyli potrzeba zasad
I Zjazd Akademii Zarządzania Dyrektora Szkoły – 15 stycznia 2009 r. Przyjeżdżam wcześniej. Zanim rozpoczną się obrady, obchodzę stoiska reklamowe wydawnictw, firm produkujących sprzęt szkolny i pomoce dydaktyczne. Zatrzymuję się dłużej przy ofertach wydawniczych. Większość propozycji znam, wychwytuję wzrokiem nowości. Stoisko organizatora konferencji Wolters Kluwer jak zwykle kusi nowymi tytułami. Wybieram kolejne pozycje: zebrane w jednym tomie odpowiedzi na temat statusu dyrektora szkoły, relacji dyrektor - organ prowadzący, finansów – wszystko z serii „Prawo oświatowe w pytaniach i odpowiedziach”. Korzystam z internetowego programu „ABC - Prawo oświatowe”, jednak wychowana na książce tradycyjnej lubię mieć pod ręką zwartą publikację. Stos lektur szybko rośnie. Dorzucam opracowanie na temat stowarzyszeń i kieszonkowe wydanie „Karty Nauczyciela” – pozycja atrakcyjna ze względu na cenę i poręczny format, w sam raz do eleganckiej damskiej torebki. Odzywa się rozsądek, decyduję się więcej już dziś nie kupować, jednak w ostatniej chwili przyciąga moją uwagę tytuł bardzo nietypowy jak na profesjonalną firmę: Od walenia po łapach do zmarszczenia brwi, czyli o środkach dyscyplinujących w szkole[i]. Autor: Lucyna Bojarska. Otwieram na chybił-trafił:
„Co parę miesięcy naród zastyga w przerażeniu i oburzeniu przed telewizorami lub nad płachtami gazet: znów w jakiejś szkole ujawniono potworność – dzieci maltretowały kolegę, grupa uczniów znęcała się nad inną. Skandal! Koszmar! Jak mogło do tego dojść?! Jesteśmy oburzeni. Dlaczego? Bo dzieci powinny być dobre, serdeczne, solidarne? Jak dzieci z Bullerbyn? Dobrze by było. Ale z wielu powodów przebudowanie naszego świata w Dolinę Muminków, choć nie jest niemożliwe, jest trudne - choćby dlatego, że musielibyśmy zacząć od siebie … przyjrzyjmy się zatem sobie ( pogrubienie. M. N. )…” (s. 36).
Oczywiście biorę! Podczas obrad nie mogę się powstrzymać przed kartkowaniem. Co i rusz trafiam na wciągający tytuł:
Ø „Zostajesz po lekcjach” albo „spotkajmy się po lekcjach”,
Ø „Aresztowane” świadectwa,
Ø Drugoroczni - potencjał czy zaraza,
Ø Próbny atak bombowy.
Niestety, lekturę muszę odłożyć. Rozpoczyna się dyskusja panelowa, biorę w niej udział, książka Pani Bojarskiej musi poczekać.
Późny wieczór. Jestem zmęczona, wstałam po piątej, jazda do stolicy, kilkugodzinne obrady, emocje osobistego udziału w panelu, powrót, domowe ogarnianie codziennej rzeczywistości. Jutro mam zajęcia od ósmej. Rozsądek mówi: spać! Czytoholik robi swoje. Do północy czytam 50 stron. Organizm zwycięża. Do lektury wracam w piątek wieczorem, kończę w sobotę. Przywieziona z Warszawy książka wciąga. Prowokuje słownictwem i stylem. Czasem na granicy dobrego smaku: „Po cholerę nam dyscyplina? (s. 15), „Syndrom niedorżniętego barana”(s. 202). Zmusza do odpowiedzi na nie(?)proste pytania:
Ø System czy nagłe ataki dyscypliny? (s. 25)
Ø Kto ma kłopoty z autorytetem? (s. 110)
Ø Kto stoi, a kto siedzi w szkole (s. 121)
Ø Czego i dlaczego robić nie należy? (s. 165)
Ø Czy identyfikatory zwiększają poziom bezpieczeństwa w szkołach? (s. 191)
Zaskakuje i/lub skłania do refleksji stwierdzeniami: „Przemoc służy do budowania bezpieczeństwa w grupie rówieśniczej” (s. 81), „W wielu szkołach fala staje się istotnym elementem ukrytego programu wychowawczego”, (s. 84), „Każdy przypadek drugoroczności jest fiaskiem pracy szkoły” (s. 205). Pokazuje, jak pozornie niewinna zabawa („gra w brakujące krzesła”) może wpływać na budowanie postaw i zmianę wartości (s. 113).
Napisana przez praktyka i dla praktyków nie stroni od atrakcyjnie przekazywanej teorii: wyjaśnia mechanizmy zachowania w grupie; omawia potrzeby, przyczyny i sposoby budowania hierarchii; ukazuje związek między hormonami a poziomem dyscypliny. Autorka zmusza do rezygnacji z wygody stereotypowego myślenia, namawia do chłodnej analizy zjawisk budzących emocje.
Lucyna Bojarska wie, o czym pisze. Odwołuje się do swoich doświadczeń: nie była łatwym dzieckiem, bunt miała zakodowany w osobowości, problem drugoroczności przerobiła osobiście, „pracowała w cieszącym się złą sławą zespole szkół zawodowych” i w Szkolnym Ośrodku Socjoterapii, współtworzyła KĄT, była pierwszym rzecznikiem praw ucznia, jest „niepoprawnym wyznawcą sensu prowadzenia treningów zastępowania agresji, rozwiązywania konfliktów bez przemocy”.
Analizując problemy współczesnej szkoły, podaje przykłady dobrej praktyki i zasady warte wprowadzenia w życie. Są wśród nich propozycje bardzo serio, jak na przykład „spis walorów budujących autorytet” (s. 99), ale i zaskakujące organizacyjne rozwiązania. Mnie zainspirował pomysł wspólnych toalet dla nauczycieli i uczniów, w sposób banalnie prosty likwidujący czarny punkt na mapie szkoły. Interesująca jest propozycja Tygodnia Bezpieczeństwa (s. 216).
Nie mam zamiaru streszczać tej pozycji. Moim celem jest zachęcenie do jej przeczytania. A nawet – do kupienia. Żeby mieć tę książkę na własność, bo trudno się oprzeć pokusie podkreślania, dopisywania, notowania refleksji. To jedna z lektur, przy której cały czas mamy ochotę coś zapisać, zapamiętać, przekazać innym. Na przykład:
Ø „Jeśli zależy nam na tym, żeby hierarchia w naszej szkole była używana bez używania pięści przez uczniów, po prostu trzeba im pomoc szukać innych sposobów zabłyśnięcia i wypracowania dobrej pozycji wśród rówieśników” (s. 97).
Ø „Nauczycielowi bardzo pomaga w pracy świadomość, że wychowując, dyscyplinując, modelując zachowania dążymy do poprawy, a nie perfekcji” (s. 130).
Ø „Autorytet, to coś, co sprawia, że nie podejmujemy dyskusji. Po prostu robimy to, co inny uznał za właściwe” (s. 110).
Ø „Szkoła jest po to, żeby uczyć refleksji nad normą i tym samym uznawania potencjalnie tkwiącego w normie sensu. Nie robi tego.” (s. 231).
Inne walory książki: zwięzłe podsumowanie, czyli „coś dla tych, którym się nie chce tego wszystkiego czytać, a chcą wiedzieć, o co w tym wszystkim chodzi” (s. 239); „krótka opowieść o dyscyplinie wojskowej (s. 241) – polecam miłośnikom drylu; wreszcie interesujący spis publikacji, które warto przeczytać (s. 247).
***
Mogłabym długo jeszcze o książce Lucyny Bojarskiej. Naprawdę mi się podoba. Dlatego kończę, nie chcę zabierać Państwu przyjemności lektury. Muszę się jednak do czegoś przyznać. Mam do tej pozycji stosunek nieobiektywny. Dlaczego?
Zakończenie konferencji. Karty zgłoszeń do kolejnego zjazdu Akademii Zarządzania biorą udział w losowaniu nagród. Mam szczęście – do moich rąk trafia nagroda: najnowsza publikacja wydawnictwa Wolters Kluwer „Od walenia po łapach…”. Zbieg okoliczności? A może Ktoś w górze uznał, że powinnam mieć tę książkę na własność? Żeby móc w niej pisać, podkreślać, wracać po wielokroć? Żeby utożsamić się z odpowiedzią na pytanie: „Po co pracowałam w oświacie? Dla przyjemności. Wyłącznie dla przyjemności.” (s. 235) Żeby uśmiechnąć się przy słowach autorki: „Mam pięćdziesiąt lat i tyle samo kilogramów”(s. 117) Jestem nieobiektywna – też tak mam.
Ewa Sokołowska
Zakład Psychologii Rozwoju i Wychowania
APS w Warszawie
Książka Od walenia po łapach do marszczenia brwi, czyli o środkach dyscyplinujących w szkole Lucyny Bojarskiej to nie jest żadne tomiszcze. Szczęśliwie ma ona format niemalże podręczny, a więc można ją zabrać ze sobą w każde miejsce i na pewno nie będzie ona ciężarem. Wrażenie lekkości dodatkowo pogłębia treść książki, a dokładnie jej rozdzielenie na całe mnóstwo rozdziałów i podrozdziałów. Żadnego problemu nie sprawi Czytelnikowi to by przysiadł na chwilę nad jednym z nich i przeczytał go w krótkim czasie od deski do deski. Dyscyplina - tak jak potraktowała ją Autorka na kartach swojej książki - to działanie pozytywne, wielowymiarowe i warte dogłębnego namysłu. Książkę można po prostu wertować kartka po kartce (co polecam), ale można też sięgnąć do niej na wyrywki, by zobaczyć tą wielowymiarowość i zrozumieć skąd tyle barier i błędów w jej wdrożeniu. Prezentowane zagadnienia są przedstawione tak obrazowo i z takim zaangażowaniem (wręcz emocjonalnie), że czytane zarówno w części, jak i w całości mają szansę pobudzić wyobraźnię i refleksyjność Czytelnika. I z całą pewnością nie pozostawią go obojętnym (choć mam świadomość, że nie wszystkie refleksje Autorki wzbudzą entuzjazm).
Prawdę mówiąc przeglądając pierwszy raz książkę zdziwiłam się, że tych wyodrębnionych części jest aż tyle. Praktycznie, na co drugiej bądź, co trzeciej kartce można spotkać wyróżniający się czcionką tytuł (czyli jakąś myśl do rozważenia). Zagłębiając się w treść książki zrozumiałam, że porządkują one wywód, czynią go klarowniejszym i łatwiejszym do ogarnięcia. Lucyna Bojarska pokazuje, bowiem Czytelnikowi swój tok myślenia, bazując na ogromnej ilości skojarzeń i obrazów. Od doświadczeń osobistych, jako uczennicy szkoły podstawowej i liceum, przechodzi ona płynnie do obserwacji konkretnych nauczycielskich poczynań w obecnej szkole, by potem sięgnąć do swoich ponad 20-letnich doświadczeń jako pedagoga i/lub rzecznika praw ucznia w warszawskim kuratorium. Historie i wrażenia przywoływane w książce są krótkie, treściwe, emocjonujące i zazwyczaj nie są od razu spuentowane. Najwyraźniej mają one właśnie wzbudzić refleksję Czytelnika, a nie tylko zobrazować tezy dla Autorki oczywiste.
Przy takim bogactwie przykładów i cytatów – pojawiające się bardzo często w tekście tytuły i podtytuły stanowią po prostu „punkty zaczepienia”. Mimo tych zabiegów i tak momentami miałam wrażenie, że treść książki przypomina zbiór Myśli nieuczesanych Stanisława Jerzego Leca. Myśli, z którymi chce się polemizować, które elektryzują i które można z łatwością wizualizować. Po prostu język, jakim posługuje się Autorka na kartach swojej książki jest niezwykle obrazowy i emocjonalny, a momentami wręcz dosadny. Przykładowo już w tytule pierwszego rozdziału pojawia się potoczne i nasycone emocjami określenie po cholerę (..nam dyscyplina). A w dalszym tekście pojawia się równie wymowne wyznanie: mam ochotę wrzasnąć. Obrazu tej dosadności dopełniają stosowane przez Autorkę metafory, przykładowo walka ucznia i nauczyciela o przestrzeganie niektórych norm szkolnych została podsumowana zdaniem zaczerpniętym przez nią z żargonu socjoterapeutów: udowadnianie, kto ma dłuższego.
Sięgając po książkę Od walenia po łapach.. Czytelnik otrzymuje wykładnię zawodowej filozofii Autorki. Mówi ona, wprost, że nie każdy może pracować w szkole. Faktycznie narzekanie i rozpamiętywanie porażek nie daje szansy na sukces. O wiele pewniejszą strategią jest analizowanie zarówno swoich porażek jak i sukcesów, po to by zaplanować i przeprowadzić korzystną zmianę w swoim zachowaniu. Tylko wówczas bilans działań zawodowych będzie „na plus”, bo człowiek zobaczy, że jego starania mają sens, dają mu satysfakcję i sprawiają niekłamaną radość. Lucyna Bojarska wierzy, że praca z uczniem może i powinna być przyjemnością. Jednym z warunków koniecznych (choć nie wystarczających) jest stosowanie w życiu szkoły reguł – mądrze i konsekwentnie. I to jest myślenie prawdziwie inspirujące. Dyscyplina to coś, co się wypracowuje, świadomie kształtuje i co tworzy krwioobieg szkoły, pozwalając jej dobrze funkcjonować. Chciałoby się powiedzieć dobry przykład to połowa kazania. Autorka sugeruje, że reguły mają być dogłębnie przemyślane, wyartykułowane i wprowadzone w życie szkoły krok po kroku. Mottem książki – a może tylko najczęściej powracającą myślą jest to, że trzeba robić wszystko powoli, bez pośpiechu, z głębokim namysłem (lepiej po prostu mieć czas na wyważoną reakcję, gdy przeważy gniew, to można tylko potem uderzyć się we własne piersi, co Autorka uczyniła na kartach książki przyznając się do paru porażek).
Sposoby artykułowania i wdrażania tych reguł są przedstawione w książce bardzo przekonująco i chociażby, dlatego warto po nią sięgnąć. Właśnie rozwiązania praktyczne, te nawiązujące wprost do życia szkoły są mocną stroną książki. Aktorka analizuje swoje i cudze szkolne porażki i sukcesy w kwestii dyscypliny. Parę jej pomysłów na budowanie relacji uczeń-nauczyciel (pedagog, dyrektor) oraz rodzice – pracownicy szkoły można wręcz „od ręki” wypróbować. Szczególnie podoba mi się idea naprawiania szkód (sprawiedliwość naprawcza), w której pojawia się zadośćuczynienie zamiast karania. Przekonują mnie też wskazówki, które Lucyna Bojarska daje nauczycielom by wypracować w kontakcie z rodzicami sposób w jaki będą oni reagować na uwagi i informacje w dzienniczku, na końcowe świadectwo czy na tak poważne zdarzenie jak powtarzanie klasy.
Mimo, że Autorka nie nawiązuje do podejścia behawioralnego (teorii społecznego uczenia się), wiele jej wskazówek wpisuje się w jego założenia. W koncepcji tej wzmocnienie negatywne (kara) jest spostrzegane – tak jak w książce - jako dalece mniej skuteczne niż wzmocnienie pozytywne (nagroda); modelowanie jest podstawowym mechanizmem uczenia się na równi z warunkowaniem sprawczym (odczuwanie naturalnych i logicznych konsekwencji swojego działania); a uczenie zachowań, które pomagają rozwiązać problem (konflikt) jest najważniejszym elementem treningu osobistego.
Najmniej pociąga mnie w książce pomysł Autorki wielokrotnego sięgania do materiałów dla generałów i dowódców Wojska Polskiego oraz równie częste odwoływanie się do psychologii ewolucyjnej, która tłumaczy znaczenia zachowania człowieka ewolucją biologiczną i kulturową (w książce Autorka omawia „łowieckie” elementy historii człowieka, reguły życia obecnych społeczeństw prymitywnych oraz zachowania zwierząt). Zabiegi te Autorka zastosowała świadomie i z premedytacją, przyznając się do fascynacji koncepcjami Konrada Lorenza oraz czując najwyraźniej potrzebę wyjaśnienia różnicy między dyscypliną a pruskim drylem (rygoryzmem na granicy wojskowej musztry). Mam też pewność, że Autorka wie, iż nie dla każdego te wywody są równie pociągające, bo cytuje znajomego, który zakrzyknął sięgnąwszy po książkę Tak zwane zło Konrada Lorenza: co ja jestem akwarysta?! Faktycznie nie każdego równie mocno wciągną analizy życia rybek (szympansów czy lwów), nawet, jeśli analogia do życia człowieka jest aż nazbyt oczywista.
 |
Redakcja: Krzysztof Gawroński, Arkadiusz Stefan Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: Biblioteka Dyrektora Szkoły Książka porządkuje wiedzę z zakresu organizacji oraz prawnych aspektów działalności szkół i placówek oświatowych. Autorzy przedstawili w niej zadania dyrektorów oraz organów prowadzących szkoły i sprawujących nadzór pedagogiczny. Omówili m.in.:
|
|
|
||
|
||
 |
Redakcja: Marta Handzlik Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: Prawo oświatowe w pytaniach i odpowiedziach Seria książek Prawo oświatowe w pytaniach i odpowiedziach powstała z chęci niesienia pomocy wszystkim, którzy w konkretnych sytuacjach życiowych i decyzyjnych napotykają trudności w rozumieniu i prawidłowym stosowaniu przepisów dotyczących sfery edukacji. Źródłem wiedzy o problemach w tym przypadku jest serwis Prawo Oświatowe prowadzony przez wydawnictwo Wolters Kluwer Polska. Zgromadzone w nim ogromne zasoby pytań od wykorzystujących publikację dyrektorów i kadry oświatowej, a przede wszystkim odpowiedzi udzielane przez specjalistów- doświadczonych prawników, pracowników administracji oświatowej - stanowią bogate źródło praktycznej wiedzy prawnej, pozwalającej per analogiam działać tym, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji. |
|
|
||
|
||
 |
Redakcja: Krzysztof Gawroński Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: Prawo oświatowe w pytaniach i odpowiedziach Seria książek Prawo oświatowe w pytaniach i odpowiedziach powstała z chęci niesienia pomocy wszystkim, którzy w konkretnych sytuacjach życiowych i decyzyjnych napotykają trudności w rozumieniu i prawidłowym stosowaniu przepisów dotyczących sfery edukacji. Źródłem wiedzy o problemach w tym przypadku jest serwis Prawo Oświatowe prowadzony przez wydawnictwo Wolters Kluwer Polska. Zgromadzone w nim zasoby pytań od wykorzystujących publikację dyrektorów i kadry oświatowej, a przede wszystkim odpowiedzi udzielane przez specjalistów – doświadczonych prawników, pracowników administracji oświatowej – stanowią bogate źródło praktycznej wiedzy prawnej, pozwalającej per analogiam działać tym, którzy znaleźli się w podobnej sytuacji. Skorzystajcie Państwo z doświadczeń innych, aby zapobiec własnym problemom zawodowym i życiowym albo rozwiązać je od razu. |
|
|
||
 |
|
|
|
||
 |
Redakcja: Krzysztof Gawroński Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: Prawo Oświatowe w pytaniach i odpowiedziach Seria książek Prawo oświatowe w pytaniach i odpowiedziach powstała z chęci niesienia pomocy wszystkim, którzy w konkretnych sytuacjach życiowych i decyzyjnych napotykają trudności w rozumieniu i prawidłowym stosowaniu przepisów dotyczących sfery edukacji.
|
|
|
||
|
||
 |
Autorzy: Anna Rękawek Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: rodzice - szkoła - uczeń Niezbędnik oferuje Czytelnikom wszystkie informacje potrzebne do:
|
|
|
||
|
||
 |
Autorzy: Anna Rękawek Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: rodzice - szkoła - uczeń
|
|
|
||
|
||
 |
Autorzy: Maciej Osuch, Lucyna Bojarska Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: rodzice - szkoła - uczeń Praktyczny niezbędnik dla dyrektorów szkół i nauczycieli, zawieraj±cy solidne podstawy prawne z zakresu praw człowieka, zaprezentowane z perspektywy dyrektora szkoły - reprezentanta władzy. |
|
|
||
|
||
 |
Autorzy: Maciej Osuch, Lucyna Bojarska Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - ABC Seria: rodzice - szkoła - uczeń Praktyczny niezbędnik dla rodziców, zawieraj±cy solidne podstawy prawne z zakresu praw człowieka, zaprezentowane z perspektywy rodziców bior±cych udział w życiu szkoły oraz zaopatrzone w wyczerpuj±cy komentarz dotycz±cy poszczególnych przepisów. |
|
|
||
|
||
